Μιά ξενάγηση στις «Πύλες του Αδη», εκεί όπου η μαγεία της Μυθολογίας, συναντάει την αγριότητα της φύσης.
Copyright ©: Χαράλαμπος Γκούβας, 1997.
Aπαγορεύεται η αναπαραγωγή με οποιοδήποτε έντυπο ή ηλεκτρονικό μέσο χωρίς την γραπτή άδεια του συγγραφέως.
Το κείμενο αυτό, υπάρχει και στην εξής διεύθυνση (site) του Internet: http://www.oreivatein.com, όπως επίσης και στην http://www.oreivatein.gr.
|
 Εισαγωγή
«Ενθα μέν εις Αχέροντα πυριφλεγέθων τε ρέουσι Κώκυτος θ', ος δή Στυγός ύδατος έστιν απορρώξ πέτρη τε ξύνεσίς τε δύω ποταμών εριδούπων».
Ομήρου Οδύσσεια Κ 513-515
Ο Αχέρων Ποταμός (άχος=λύπη, Αχέρων = χωρίς χαρά, ποταμός της λύπης) είναι από τους πλέον διάσημους παγκοσμίως, όχι τόσο για το μέγεθός του- ωχριά μπροστά στο Ρήνο, το Νιαγάρα, το Νείλο, τον Αμαζόνιο, κλπ, αλλά λόγω του μεταφυσικού περιεχομένου των μυθολογικών πληροφοριών πού έμμεσα τον αφορούν. Λέγεται και Μαυροπόταμος, διότι σύμφωνα με τη Μυθολογία, κατά την Τιτανομαχία οι Τιτάνες για να ξεδιψάσουν ήπιαν νερό από τον Αχέροντα και ο Δίας επάνω στο θυμό του μαύρισε και πίκρανε τα νερά του. Η ονομασία αυτή όμως δεν χρησιμοποιείται σήμερα.
Ο Αχέρων, γεωγραφικά εκτείνεται σε τρείς νομούς της Ελλάδας, τον Ν.Πρέβεζας, Ν.Ιωαννίνων και Ν.Θεσπρωτίας. Δυστυχώς, πέραν της μυθολογικής και ιστορικής αξίας του Αχέροντα Ποταμού παραγνωρίσθηκε πλήρως το οικολογικό-φυσιολατρικό σκέλος που τον διέπει. Κατά την άποψη πολλών η φυσική ομορφιά της χαράδρας του Αχέροντα είναι κατά πολύ ανώτερη του Φαραγγιού της Σαμαριάς στην Κρήτη και της Χαράδρας του Βίκου στο Νομό Ιωαννίνων. Και δυστυχώς οι πρώτοι που ανακάλυψαν την ομορφιά αυτή είναι οι Γερμανοί τουρίστες. Στην Ελλάδα, πρακτικά μεγάλη δημοσιότητα απέκτησε ο Αχέροντας μετά τις διασχίσεις και ανακοινώσεις του Ορειβατικού Συλλόγου Πρέβεζας από το 1993 και μετά. Στη σύντομη αυτή μονογραφία καταγράφονται σε συντομία, γεωγραφικά στοιχεία, μυθολογία, τουριστικές πληροφορίες και πληροφορίες για αθλητικές δραστηριότητες. (Χαράλ. Γκούβας , 1996). |