Ονοματολογία του βουνού

Του ’ρη Θεοδωρόπουλου

Τα βουνά ή και Ορεινά συγκροτήματα κατατάσσονται ανάλογα με τον όγκο και τη μορφολογία τους σε 4 κατηγορίες και με βάση το υψομετρο.

	Ψηλό βουνο με υψόμετρο όχι πάνω από 1200 μέτρα.
	Μέσο βουνό με υψόμετρο από 1200 εως το πολύ μέχρι 2500 μέτρα
	Ψηλό βουνό με υψόμετρο από 2.500 έως 8.848 μέτρα

Ο ορεινός πεζοπόρος ενδιαφέρεται συνήθως για μέσου ύψους βουνά. Η πεζοπορία μπορεί ναι είναι μονοήμερη ή πολυήμερη. Η πολυήμερη πεζοπορία σε χαμηλά ή μεσου ύψους βουνά ονομάζεται Trekking (εκ του trek, που σημαίνει μακρύ κοπιώδες ταξίδι).
Τον ορειβάτη ενδιαφέρει το μέσο και κυρίως το ψηλό βουνό γιατί θα βρεί τις κατάλληλες συνθήκες για να απολαύσει την ορειβασία. (βράχος, χιόνι, πάγος, καιρικά φαινόμενα) Ανάλογα με το υψόμετρο το ψηλό βουνό εμφανίζει τα παρακάτω χαρακτηριστικά:

	Η βλάστηση σταματά γύρω στα 2.200 μ. (Δεν είναι απόλυτο μιας και στις ’νδεις και τα Ιμαλάια συνεχίζει πολλές φορές ως τα 4.000μ.)
	Υπάρχουν μόνιμα χιόνια πάγοι και παγετώνες.
	Μειώνεται η ατμοσφαιρική πίεση και η περιεκτικότητα του αέρα σε οξυγόνο.

Για να μπορούν οι ορειβάτες και οι αναρριχητές να περιγράφουν το βουνό και να συνενοούνται άνετα στις ατέλειωτες συζητήσεις που κάνουν, ταξινόμησαν τα κομμάτια με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά και τα ονόμασαν:

	Κορυφή.
	Δόντι ή βελόνα: αιχμηρή κορυφή. (Πύργος: Δόντι με σχετικά επίπεδη κορυφή. βλ. Μετέωρα).
	Διάσελο: το σχεικά ομαλό κομμάτι που ενώνει δύο κορυφές.
	Κορυφογραμμή: Η νοητή γραμμή του βουνού που περιέχει διαδοχικά τα ψηλοτερά του σημεία. (κορφές, διάσελα κ.λ.π.).
	Ορθοπλαγιά: το σχετικά όρθιο κομμάτι μιας πλαγιάς (γκρεμός).
	Πυλώνας - Πιλιέ: Το κομμάτι της ορθοπλαγιάς που εξέχει σαν τεράστιος κεκλιμένος στύλος και φαίνεται να τη στηρίζει.
	Κόψη: η κεκλιμένη τομή δύο ορθοπλαγιών διαφορετικού προσανατολισμού.
	Σπιρούνι: Πυλώνας που σεν φτάνει μέχρι την κορυφή της ορθοπλαγιάς και σχηματίζει δικιά του κορφή μπρός από αυτή.
	Λούκι - κολουάρ: ο ανηφορικός έως όρθιος διάδρομος σε μιά οροπλαγιά. Συνήθως βρίσκεται ανάμεσα σε δύο πυλώνες ή ανάμεσα σε ένα πυλώνα και μιά κόψη.
	Λαιμός: ομαλή σχετικά οριζόντια κόψη.
	Χτένι: πριονοτή σχετικά οριζόντια κόψη.
	Λυρί: μικρός λαιμός.
	Σαμαράκι: μέρος του λαιμού, του χτενιού ή του λυριού που μοιάζει με σαμάρι.
	Κοιλάδα: σχετικά οριζόντια περιοχή με ορθοπλαγιές τριγύρω.
	Οροπέδιο: πεδινή έκταση πάνω στο βουνό.
	Πλατό ή πλάτωμα: μικρό οροπέδιο.
	Λάκκα: βαθύ κοίλωμα του εδάφους (δολίνη ή λεκάνη απορροής).
	Ζωνάρι: σχετικά οριζόντιο κομμάτι ή διάδρομος, σαν σκαλί πάνω στην ορθοπλαγιά.
	Πόρτα: Στενό πέρασμα ανάμεσα σε δυο διαφορετικές περιοχές ενος βουνού.
	Σχίσμα: η διακοπή μιας κόψης, χτενιού ή λαιμού από φαρδιά σχισμή που κατεβαίνει αρκετά χαμηλά.
	Σάρα: το κομμάτι της ομαλής πλαγιάς που σχηματίζεται από τα κινητά συντρίμια (λατύπες) της ορθοπλαγιάς.
	Παγετώνας: Μια τεράστια μάζα αιώνιου πάγου που συνήθως καταλαμβάνει το χώρο μιας κοιλάδας και προχωρά προς τα κάτω με ρυθμό μερικών μέτρων ετησίως.
	Σεράκ: Το ακραίο κομμάτι του παγετώνα που βρίσκεται πάνω από γκρεμό.
	Κρεβάς: ρωγμή πάνω στον παγετώνα.
	Ριμέ: Χαρακτηριστική σχισμή μεταξύ του παγετώνα και της ορθοπλαγιάς είτε αυτή είναι από βράχο είτε από χιόνι και πάγο.
	Κορνίζα: Εξώστης που σχηματίζεται από χιόνι στο πάνω μέρος της ορθοπλαγιάς.